Σας ενημερώνουμε ότι η χρήση των cookies επιτρέπει την αρτιότερη περιήγησή σας στην ιστοσελίδα μας. Επιλέξτε «Αποδοχή Cookies» για να συνεχίσετε ή «Περισσότερες Πληροφορίες» για να δείτε λεπτομερείς περιγραφές των τύπων cookies.

Περισσότερες Πληροφορίες
ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ

01 Φεβρουαρίου 2020
Δόξα Κοινή l Κριτική
article image
ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Δεν πρόλαβαν νη τελειώσουν οι παραστάσεις κι άρχισα να γυρί­ζω από Θέατρο σε θέατρο, σαν τον δολοφόνο που γυρνάει στον τόπο του εγκλήματος.

Στάθηκα τυχερός. Πολύ τυχερός θα έλεγα. Εζησα σπάνιες στιγμές και στις τρεις περιπτώσεις. Είδα «Δόξα Κοινή» στο Πορεία, τον «Αίαντα» στο Βεάκη και το «Mute» στο Καρέζη. Πόσο δύσκολο είναι να μιλήσεις γι' αυτό που σε αγγί­ζει βαθιά. Αλλά καλλιτέχνης άνθρωπος, για πολλούς αποσυνάγωγος, ας μου συγ­χωρεθεί ο υπερθεπκός...

...Ο Δημήτρης Τάρλοου ζητάει το ανέφικτο. Ονειρεύτηκε μια παράσταση βασισμένη σε ποιητικά κείμενα. Δεν είναι στοίχημα. Είναι σάλτο μορτάλε. Πώς στάθηκε όρ­θιος, ευθυτενής, γαλήνιος να δεχτεί το στεφάνι του νικητή. Πέτυχε το ακατόρ­θωτο. Δεν είδαμε μια βραδιά με ποίηση. Παρακολουθήσαμε έκθαμβοι ένα εξαι­ρετικό θεατρικό ολοκληρωμένο έργο. Ενα έργο με ήρωες, δράση, αγωνία, αγαλ­λίαση, χιούμορ, δραματική ένταση και εικόνες από τα πιο έγχρωμα όνειρά μας. Στο τέλος ακούγοντας τη φωνή του Εμπειρίκου να απαγγέλλει τους τελευ­ταίους στίχους:

«Θεέ! Ο καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξη τέτοιο φως!

Το φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή,

μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Ελλήνων, που πρώτοι,

θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κά­τω, έκαμαν οίστρο τnς ζωής

τον φόβο του θανάτου».

Μια στιγμή λίγο πριν το χειροκρό­τημα σαν να σταμάτησε ο χρόνος και κάπως σαν κάτι «απ' αλλού φερμένο» έμοιασε να αιωρείται λίγες σπιθαμές πά­νω από το έδαφος...

Σταμάτης Φασουλής, Τα Νέα, 1/2/20

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ