ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ
19 Απριλιου 2000 - 28 Ιανουαριου 2001

Φρεναπατη

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ

του Tony Kushner

σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού

Τα εμπόδια είν' εμπόδια προτού ξεπεραστούν. Σ' όλες αυτές τις ιστορίες οι εραστές ανάμεσα τους κάποια απόδειξη του πάθους τους πρέπει να δίνουν. Είναι παράδοση, νομίζω, ένα φιλί...

Eλεύθερη διασκευή του έργου L' Illusion comique του Πιερ Κορνέιγ

Η υπόθεση του έργου 

Μια σπηλιά, ένας μάγος, η αναζήτηση ενός πατέρα, τρεις οπτασίες του έρωτα, μια επανασύνδεση: αυτές είναι οι κυρίαρχες εικόνες της Φρεναπάτης. Ρεμβάζοντας για την παρούσα κατάσταση του θεάτρου και της δραματικής τέχνης, ο συγγραφέας δήλωσε: ένας κόσμος γεμάτος κοινό που διψάει για Δυσκολία είναι ο κόσμος που θέλω.

Η Φρεναπάτη αποτελεί το παράδειγμα της σύλληψης του Κούσνερ για την τέχνη της δυσκολίας. (Tony Kushner, "The Art of the Difficult. An Essay", Civilization magazine, Οκτώβριος/ Νοέμβριος 1997, τόμος 4ος, τεύχος 4.)

 Ο  δικηγόρος  από  την  Αβινιόν  Πρινταμώντ  στην  αναζήτηση  του  από 15ετίας χαμένου γιου του, φτάνει στον μάγο Αλκάντρ, ο οποίος ζει σε μια σπηλιά μαζί με τον υπηρέτη του Αμανουένση. Ο Αλκάντρ "ζωντανεύει" μπροστά στα μάτια του έκπληκτου Πρινταμώντ τρεις οπτασίες από τρεις διαφορετικές ερωτικές σχέσεις του γιου του, πάντοτε με τις ίδιες δύο γυναίκες μία κυρία και την υπηρέτριά της, πάντοτε με τον ίδιο "μοχθηρό" αντεραστή  του  και  τον  ίδιο  ερωτοχτυπημένο  αντίπαλό  του.  Η  εικόνα  του κόσμου στις τρεις οπτασίες γίνονται προοδευτικά πιο σκοτεινή. Κατά έναν μυστήριο τρόπο, τα ονόματα των δύο γυναικών και των τριών αντρών που παίρνουν μέρος στις οπτασίες, καθώς και το σκηνικό, αλλάζουν από οπτασία σε οπτασία, ενώ ο γιος ποτέ δεν αποκαλείται με το πραγματικό του όνομα ούτε καν εκτός οπτασίας από τον ίδιο τον πατέρα του.

Στην πρώτη οπτασία, που αποτελεί εξολοκλήρου σύλληψητου Κούσνερ, ο γιος είναι ένας απένταρος εραστής, ερωτευμένος με τη Μελιμπέα. Με τη βοήθεια της υπηρέτριάς της, ο Κάλλιστος πετυχαίνει μία συνάντηση με την αγαπημένη του στον κήπο της.

Η ροή διακόπτεται βίαια από τη δεύτερη οπτασία, στην οποία ο γιος που πλέον ονομάζεται Κλεντόρ, είναι ο υπηρέτης του Ματαμόρ, ενός καυχησιάρη στρατιώτη, απευθείας προερχόμενου από τη μακρά παράδοση της ρωμαϊ- κής κωμωδίας και της comedia dell' arte. Εδώ μπλέκεται ο έρωτας με το οι- κονομικό συμφέρον αλλά και η πραγματική ζωή με την ονειροφαντασία, αφού ο Αμανουένσης "μεταφέρεται" στη διάσταση της οπτασίας, προκειμένου να ενσαρκώσει το "ρόλο" του άκαρδου πατέρατης Ιζαμπέλ, Ζερόντ.

Ο Κλεντόρ φυλακίζεται για το φόνο του αντεραστή του Άδραστου, δραπετεύει όμως χάρη στην υπηρέτρια της Ιζαμπέλ και πρώην ερωμένη του Λίζα, και φεύγει με την Ιζαμπέλ. Στην τρίτη οπτασία,τη γεμάτη συμβολισμούς, ο αθεράπευτα ερωτύλος γιος είναι παντρεμένος με την Ιππολύτη, εμπλέκεται όμως συναισθηματικάμε την πριγκίπισσα, και για το λόγο αυτό δολοφονείται από τον σύζυγό της. Η Ιππολύτη, πιστή στον νεανικό της έρωτα, ξεψυχά μαζί του.

Ο Πρινταμώντ πληροφορείται τότε ότι όλα, όσων υπήρξε μάρτυρας δεν είναι παρά μια θεατρική παράσταση, ένα ψέμα, μια φρεναπάτη ο γιος του είναι ηθοποιός στο Παρίσι. Μετά από έναν σπαρακτικό και αριστοτεχνικά δομημένο μονόλογο του Αλκάντρ για τον έρωτα και έναν άλλον στον οποίο ο Πρινταμώντ μιλάει για την  απατηλότητα της  τέχνης του θεάτρου, στην πραγματικότητα όμως αναφέρεται στο φευγαλέο της ύπαρξης, ο δικηγόρος φεύγει από τη σπηλιά, ανακουφισμένος αλλά καθόλου σίγουρος ότι θα συναντήσει ποτέ ξανά το γιο του. Το έργο κλείνει με τον Ματαμόρ, που έχοντας δραπετεύσει από το χώρο της ονειροφαντασίας, περιπλανάται στο έρημο πια σκηνικό ψάχνοντας το δρόμο για το φεγγάρι, φανερώνοντας έτσι τη ρευστότητα των ορίων μεταξύ θεάτρου και πραγματικότητας, όπου η μεγαλύτερη φρεναπάτη είναι ο έρωτας και όπου το πιο πολύτιμο κόσμημα είναι το δάκρυ ενός δεκτικού θεατή.

Βραβεία

Βραβείο σκηνοθεσίας νέου δημιουργού από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, στον Στάθη Λιβαθινό


Βραβείο "Φώτος Πολίτης" καλύτερου σκηνοθέτη για τη διετία 2000 - 2002, στον Στάθη Λιβαθινό


Βραβείο "Δημήτρης Χορν" νέου ηθοποιού στον Δημήτρη Ήμελλο


3ο βραβείο προγράμματος από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών

 

ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ θέατρο Από 19 Απριλίου έως 28 Μαΐου του 2000

Θέατρο Πορεία Από 6 Δεκεμβρίου 2000 έως 28 Ιανουαρίου 2001

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
ΔΙΑΝΟΜΗ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ