ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Στο σημερα

Η εταιρεία θεάτρου «Δόλιχος» συστάθηκε τον Ιούνιο του 1998 με πρωτοβουλία του σκηνοθέτη, ηθοποιού και μεταφραστή Δημήτρη Τάρλοου και από το 2000 στεγάζεται στο θέατρο Πορεία.

Τον Ιανουάριο του 2000 ο Δημήτρης Τάρλοου αγοράζει το κτήριο, κάνει ριζική ανακαίνιση και το μετατρέπει σε ένα σύγχρονο θέατρο με την ουσιαστική συμβολή των αρχιτεκτόνων Αντώνη Νουκάκη και Μπούκης Μπαμπάλου.

Η σκηνή μεγαλώνει και ταπεινώνεται, ο εξώστης κόβεται, κλείνει και μετατρέπεται σε άνετο μπαρ και μουσική σκηνή, τα καμαρίνια ανακαινίζονται και αποκτούν νέα λουτρά, εγκαθίστανται νέος μηχανολογικός εξοπλισμός κ.λ.π. Η μεγαλύτερη ωστόσο καινοτομία, είναι οι μεταβαλλόμενες εξέδρες της κεντρικής σκηνής που εξασφαλίζουν πολλαπλές διατάξεις, εξυπηρετώντας με τον καλύτερο τρόπο το όραμα της κάθε σκηνοθεσίας. Ουσιαστικά μιλάμε πια για ένα σύγχρονο θέατρο που αλλάχτηκε εκ θεμελίων με σκοπό να προσφέρει νέες δυνατότητες στη θεατρική δημιουργία.
Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, η εταιρεία θεάτρου «Δόλιχος» στεγάζεται μόνιμα στο Πορεία.

Το πολυσυλλεκτικό ρεπερτόριό του περιλαμβάνει σύγχρονα ξένα έργα –μερικά σε πανελλήνια πρώτη παρουσίαση, (Το Κτήνος στο Φεγγάρι, Ευρυδίκη, Οικόπεδα με θέα, Το Δάσος, Ολεάννα, Blasted, The Man Who), κλασικά έργα από την παγκόσμια θεατρική (και μη) λογοτεχνία όλων των εποχών σε σύγχρονες διασκευές από σημαντικούς συγγραφείς ή πρωτοποριακές δραματουργίες (Φρεναπάτη –βασισμένη στην L' Illusion comique του Pierre Corneille, Μιράντα –βασισμένη στην Τρικυμία του Σαίξπηρ, Τρεις Αδερφές, Παντρολογήματα, Δάφνις και Χλόη , Βάκχες), καινούργια ελληνικά έργα (Η Λήθη, To Τυφλό Σημείο, H Μεγάλη Χίμαιρα -διασκευή).

Η πολυμορφία χαρακτηρίζει και τις υφολογικές επιλογές των παραστάσεων, καθώς το θέατρο Πορεία συνεργάζεται με σκηνοθέτες διαφορετικών σχολών και απόλυτα προσωπικού στίγματος, όπως ο Στάθης Λιβαθινός, η Μάρθα Φριντζήλα, o Γιάννης Καλαβριανός, ο Γιάννος Περλέγκας, η Renate Jett, ο Cezaris Grauzinis, ο Oskaras Korsunovas, ο Γιάννης Χουβαρδάς και ο Δημήτρης Τάρλοου, αλλά και τους νεότερους Γιώργο Νανούρη, Χρήστο Θεοδωρίδη και Δημήτρη Μπίτο.

Με εμμονή στην λεπτομέρεια, στόχος μας είναι να φτιάχνουμε θεατρικές παραστάσεις υψηλού επιπέδου, μιλώντας πάντα την γλώσσα του σήμερα με ένα πολυσυλλεκτικό ρεπερτόριο και σε συνεργασία με τους κορυφαίους δημιουργούς στην Ελλάδα και όχι μόνο.

Από τη χωροταξική αναδιαμόρφωση του «Πορεία» μέχρι την επερχόμενη θεατρική σεζόν, μπορούμε να εντοπίσουμε ποιοτικά τρεις παραγωγικές περιόδους.

ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ | 2000-2004

Πρώτη περίοδος μπορεί να θεωρηθεί από το 2000 (ουσιαστικά από το 1998 στο «Από Μηχανής») μέχρι το 2004, με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Δημήτρη Τάρλοου και σκηνοθέτη τον Στάθη Λιβαθινό.

Η αρχή της συνεργασίας του είχε σημειωθεί το 1998 με το Κτήνος στο Φεγγάρι, με πρωταγωνιστές τον Δημήτρη Τάρλοου και την Ταμίλλα Κουλίεβα, ένα κοινωνικό έργο που φέρει τις πληγές του Ολοκαυτώματος. Το έργο είχε τεράστια απήχηση στον κόσμο και επαναλήφθηκε επετειακά το 2009, 10 χρόνια μετά το πρώτο του ανέβασμα. Ακολούθησε η Φρεναπάτη, διασκευή του Tony Kushner (ελεύθερη διασκευή του L' Illusion comique του Πιερ Κορνέιγ) σε μετάφραση Στρατή Πασχάλη, παράσταση που είχε παρουσιαστεί νωρίτερα στο «Από Μηχανής». Στην παράσταση έπαιζαν οι: Γιάννης Νταλιάνης, Νίκος Καρδώνης, Νίκος Χατζόπουλος, Δημήτρης Τάρλοου, Αγγελική Παπαθεμελή, Ναταλία Στυλιανού, Άκις Βλουτής, Δημήτρης Ήμελλος. Στην πρώτη περίοδο, ξεχωριστή θέση είχε η δραματουργία του Μάμετ, με τα έργα του να βρίσκουν από τα πρώτα τους ανεβάσματα, Οικόπεδα με Θέα το 2001 (σκην: Στάθης Λιβαθινός), Το Δάσος το 2003 (σκην: Γρηγόρης Καραντινάκης), Ολεάννα το 2005 (σκην: Δημήτρης Τάρλοου) αλλά και Αμερικανικός Βούβαλος το 2012 (σκην: Δημήτρης Τάρλοου).

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ | 2005-2011

Κατά τη δεύτερη περίοδο, από το 2005 με το The Man Who μέχρι και το 2011 και την Υπόθεση της Οδού Lourcine, το ενδιαφέρον της καλλιτεχνικής διεύθυνσης στράφηκε προς σκηνοθέτες του εξωτερικού και σύγχρονες δραματουργίες συστήνοντάς τους στο εγχώριο θεατρικό κοινό.

Το The Man Who των Peter Brook και Marie- Helene Estienne (αποτελεί σκηνική ανάγνωση του Ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη γυναίκα του με ένα καπέλο, του νευροψυχολόγου Oliver Sacks), σκηνοθέτησε στο «Πορεία» η αυστριακή Renate Jett. Η παράσταση προκάλεσε αίσθηση σε κριτικούς και θεατρόφιλο κοινό, για τρεις επιτυχημένες σεζόν. Αμφιλεγόμενη κρίθηκε η δεύτερη σκηνοθεσία της στο «Πορεία», οι Βάκχες σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά και με ερμηνευτές τους Νίκο Ελευθεριάδη, Βlaine Reininger, Ιωάννα Κανελλοπούλου, Εύα Κεχαγιά, Ελίτα Κουνάδη, Jürgen Stössinger, Γιώργο Μωρόγιαννη, Δημήτρη Τάρλοου, Απόστολο Πελεκάνο, Ναταλία Καποδίστρια. 

Επόμενος καλεσμένος του «Πορεία», ήταν ο λιθουανός Cezaris Grauzinis –στην πρώτη του σκηνοθεσία στην Ελλάδα- που πρότεινε το Δάφνης και Χλόη (σκηνική σύνθεση πάνω στο αρχαιοελληνικό μυθιστόρημα του Λόγγου) το 2006. Δύο χρόνια μετά, η Μάρθα Φριντζήλα έκανε πρεμιέρα το Τυφλό Σημείο του Γιάννη Μαυριτσάκη, ενώ το 2010 επανασύστησε στο ελληνικό κοινό τα vaudeville με την Υπόθεση της Οδού Lourcine του Eugene Labiche.

ΤΡΙΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ | 2011-ΣΗΜΕΡΑ

Τρίτη περίοδος -στη μέχρι τώρα διάκρισή μας-, μπορεί να θεωρηθεί η περίοδος που ξεκίνησε το 2011 με τη Λήθη, του Δημήτρη Δημητριάδη έως και σήμερα, όπου κάθε σεζόν έχουμε μια νέα σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου μαζί με τις επαναλήψεις προηγούμενων παραγωγών και την πρόσκληση άλλων σπουδαίων δημιουργών όπως ο Γιάννης Χουβαρδάς και ο Λιθουανός Oskaras Korsunovas.

Η Λήθη, ο πέμπτος από μια σειρά μονολόγων του Δημήτρη Δημητριάδη, ήταν μια παράσταση που προκάλεσε μεγάλη αίσθηση τόσο την πρώτη σεζόν που ερμηνεύτηκε από τον Δημοσθένη Παπαδόπουλο όσο και τη δεύτερη με την Εκάβη Ντούμα.
Θερμή υποδοχή από κριτικούς και κοινό είχε η Ευρυδίκη της Sarah Ruhl με πρωταγωνιστές τον Λαέρτη Μαλκότση, την Κόρα Καρβούνη και τον Γιάννη Νταλιάνη, ένα μαύρο μιούζικαλ όπως χαρακτηρίστηκε από τους δημιουργούς της παράστασης.
Απόκοσμη αίσθηση και ανάμεικτα συναισθήματα προκάλεσε το ανέβασμα του Blasted της Sara Kane με τους Λένα Παπαληγούρα, Ακύλλα Καραζήση και Μιχάλη Αφολάνιο, παράσταση που παίχτηκε για δύο επιτυχημένες σεζόν. 
Το 2013 ο Γιάννης Χουβαρδάς επέστρεψε στον Φόσσε, με το ανέβασμα του Παραλλαγές Θανάτου με πρωταγωνιστές τους Νίκο Καραθάνο, Λυδία Φωτοπούλου, Γιάννο Περλέγκα, Μαρία Πρωτόπαππα, Χρήστο Λούλη και Άλκηστη Πουλοπούλου.

Καθολική αποδοχή έχει από το πρώτο της ανέβασμα στο «Φεστιβάλ Αθηνών» τον Ιούλιο του 2014 έως και σήμερα (Ιούνιο 2017), η σκηνική διασκευή του αριστουργήματος Η Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση, με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη στον κεντρικό ρόλο και συμπρωταγωνιστές της τον Μάξιμο Μουμούρη, τον Δημήτρη Μοθωναίο, τη Σμαράγδα Σμυρναίου, την Καίτη Μανωλιδάκη και την Ειρήνη Φαναριώτη. Η παράσταση κέρδισε όλα τα βασικά βραβεία των Βραβείων Κοινού από το «Αθηνόραμα», η Αλεξάνδρα Αϊδίνη τιμήθηκε με την καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη γι’ αυτό τον ρόλο της Μαρίνας Μπαρέ και ο Δημήτρης Τάρλοου έλαβε το βραβείο σκηνοθεσίας Κάρολος Κουν .

Τη σεζόν 2015-2016 ο Oskaras Korsunovas, προσκεκλημένος του «Πορεία», παρουσίασε τη δική του σύνθεση πάνω στην Τρικυμία του Σαίξπηρ, τη Μιράντα με την Ιωάννα Παππά και τον Λαέρτη Μαλκότση, σε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες αλλά και πιο φρέσκες προτάσεις της σεζόν. Τον Φεβρουάριο 2016 έκανε πρεμιέρα η παράσταση Τρεις Αδερφές, η σκηνική ματιά του Δημήτρη Τάρλοου πάνω στο κλασικό αριστούργημα του Τσέχωφ με μια εκλεκτή ομάδα συντελεστών, που συνεχίστηκε για 2 θεατρικές σεζόν και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2017, αφού την παρακολούθησαν 30.000 θεατές.

H σεζόν 2016-17 ολοκληρώθηκε, με την σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά στο έργο Οι Τρειςευτυχισμένοι του Eugene Labiche σε πανελλήνια πρώτη (μετάφραση Στρατής Πασχάλης) με τους Δημήτρη Τάρλοου, Άλκηστη Πουλοπούλου, Χρήστο Λούλη, Άγγελο Παπαδημητρίου, Λαέρτη Μαλκότση, Λένα Παπαληγούρα, Ιωάννα Κολιοπούλου. Η παράσταση απέσπασε πολύ καλές κριτικές και την παρακολούθησαν πάνω από 12.000 θεατές.

 

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ | 2017-2018

Το θέατρο Πορεία, πιστό στην λογική του ρεπερτορίου, έχει σχεδιάσει για την επόμενη χειμερινή θεατρική περίοδο 2017– 2018  ένα πλούσιο και ενδιαφέρον πρόγραμμα, που ξεδιπλώνεται γύρω από τη νέα μας κεντρική παραγωγή, την Αγριόπαπια του Ερρίκου Ίψεν, ένα έργο για το ρόλο του ζωτικού ψεύδους στη ζωή των ανθρώπων αλλά και τη σχέση του ανθρώπου με την φύση.

Πρόκειται για ένα πολυσύνθετο project με δεκατέσσερις ηθοποιούς, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου, που υπογράφει και την απόδοση στα ελληνικά, βασισμένη στην αυτολεξεί μετάφραση από το πρωτότυπο από την Έρι Κύργια. Η ματιά στην παράσταση, που θα περιλαμβάνει κινηματογραφημένα μέρη, θα είναι απόλυτα σύγχρονη, με τους υπολογιστές και το Photoshop να αντικαθιστούν το φωτογραφικό θάλαμο. Τρεις μεγάλες οθόνες θα λειτουργούν παραπληρωματικά της σκηνικής δράσης, μεταφέροντας μας τα τεκταινόμενα στα ενδότερα των σπιτιών και στο κοτέτσι όπου ζουν οι πάπιες και τα υπόλοιπα πτηνά, ενώ θα εστιάζουν σε κοντινά πλάνα ανθρώπων που φωτογραφήθηκαν και υπόκεινται στην ψηφιακή επεξεργασία του Photoshop.  Η θεατρική δράση θα συνυπάρχει με την κινηματογραφική, έτσι ώστε η πραγματικότητα να διαθλάται συνεχώς σε πολλαπλές εικόνες που θα συνθέτουν ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Το κοινό θα επιλέξει ποια «πραγματικότητα» θα αποφασίσει να πιστέψει. Μια πλειάδα ικανότατων συντελεστών της παλαιότερης και της νέας γενιάς θα πλαισιώσουν τη μεγάλη αυτή παραγωγή.

Ως δεύτερη νέα παραγωγή του θεάτρου Πορεία θα παρουσιαστεί, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, η αναπάντεχη διασκευή για το θέατρο του μυθιστορήματος Το Ευχαριστημένο της Μαρίνας Καραγάτση (Βραβείο «Διαβάζω», 2009), που υπογράφει η Έρι Κύργια. Το έργο μας μεταφέρει απευθείας στο σπίτι της οικογένειας του συγγραφέα Μ. Καραγάτση, όπου οι σκοτεινές στιγμές υπερέχουν των φωτεινών, αλλά η συμφιλίωση είναι απαραίτητη για όσους συνεχίζουν να υπάρχουν.

Περαιτέρω, το πρόγραμμά μας περιλαμβάνει μία συμπαραγωγή με την Εταιρεία Λυκόφως, τη Βεατρίκη, βασισμένη στην «Κόρη του Ραπατσίνι» του σημαντικού Αμερικανού πεζογράφου Ναθάνιελ Χώθορν, σε σκηνοθεσία Όλιας Λαζαρίζου και Δανάης Ρούσσου, τη φιλοξενία της  επιτυχημένης παράστασης ο Αδαής και ο Παράφρων του σπουδαίου Αυστριακού συγγραφέα Τόμας Μπέρνχαρντ σε σκηνοθεσία Γιάννου Περλέγκα, την περιοδεία της Μεγάλης Χίμαιρας του Μ. Καραγάτση σε Ελλάδα και εξωτικό και την επανασύσταση της Λήθης του Δημήτρη Δημητριάδη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, της παράστασης που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, όταν πρωτοπαίχτηκε το 2012.

Και συνεχίζουμε ελπίζοντας να έχουμε εσάς σταθερούς συνομιλητές σε έναν γόνιμο διάλογο, σε μια ζωντανή θεατρική γλώσσα που αφορά στο σήμερα...

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ